Ne zaman sessizliğim ile konuşmaya başlasam içimde sanki bir büyük fırtına kopuyor. Ya da adı her neyse… Duymak istemesem de ne mümkün, teslim oluyorum ….. Ve bu fırtınanın getirdiklerine bakarken, bir de bakıyorum ki teslimiyetimle benden uzaklaşarak yükseliyor artık bana hizmet etmeyen her
şey, koruyucu meleklerimin kanadında ve ben işte o an OZ’ ümle buluşuyorum. Dingin, şefkatle ve sevgiyle bana kucak açan…
İçimdeki sessizlikte işittiğim “Başardın” oldu. Başardın

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder